تبلیغات
جنگل،زیباترین جلوه طبیعت (حفظ و نگهداری آن وظیفه همگانی است) - مطالب ابر کشاورزی
جنگل،زیباترین جلوه طبیعت (حفظ و نگهداری آن وظیفه همگانی است)
بیا تا گل برافشانیم و........ فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :علی امیدی
مطالب اخیر
نویسندگان

در سال های اخیر، پدیده زمین خواری در اراضی منابع طبیعی و کشاورزی، به یک بحران حاد تبدیل و شناخته شده است.

زمین خواری در کشاورزی: یعنی تغییر در کاربری اراضی تولیدی کشاورزی، به نحوی که بازگشت عرصه به زراعت مجدد امکان پذیر نباشد.

زمین خواری در اراضی منابع طبیعی: یعنی تصرف عرصه،قطع اشجار جنگلی،تغییر ماهیت طبیعی جنگل و مرتع از طریق تبدیل به اراضی زراعی و ایجاد ساخت و ساز و احداث جاده دسترسی.

زمین خواری در عرصه منابع طبیعی معمولا در دو مرحله انجام میگیرد. مرحله اول-تصرف عرصه توسط دامدار یا بهره بردار سنتی و بومی منطقه. مرحله دوم-تغییر کاربری عرصه توسط متصرف یا فرزند وی یا فروش عرصه به مهاجرین و در نهایت تغییر کاربری عرصه با ساخت و ساز ویلا و کلبه های ییلاقی.  

علایم پدیده شوم زمین خواری عبارتند از: تقسیم عرصه به سطوح کوچکتر(خرد کردن عرصه)، ایجاد ساخت و ساز در بخشی از عرصه، حصارکشی با دیوارهای بلوک و سیمان، ایجاد مسیر دسترسی به ساختمان،انتقال برق،آب و گاز به عرصه تغییر کاربری داده شده، استقرار یک خانه جدید الاحداث با شیروانی رنگی بنام ویلا، احداث فضای سبز تصنعی و پرنیاز به آب،حفر یک حلقه چاه عمیق، ترویج فرهنگ به رخ کشیدن ثروت و دارایی(فاصله طبقاتی)، بین اقشار مختلف مردم روستا، استفاده چندروزه از ساختمان ویلایی در طول سال، تردد با خودروهای لوکس در روستا(ترویج فرهنگ مصرف گرایی بجای فرهنگ تولید و کار)، گماردن خانوار روستایی بعنوان سرایدار و نگهبان ساختمان

هشدار:گذشتگان، عرصه های طبیعی و تولیدی را برای ما باقی گذاشتند که ما در عین استفاده، آنها را بعنوان امانت نسل بعدی نگهداری نماییم. متاسفانه زیاده خواهی ما در اثر شیوع آفت خودخواهی و همه چیز را برای خود خواستن، آنقدر نسل فعلی را درگیر خود کرده که یک لحظه خوشی را به قیمت تباهی بنیان حیات کره زمین طلب می کند!.

اگر در برخورد با پدیده زمین خواری، جدی نباشیم، در آینده نزدیک جنگلها،مراتع، اراضی کشاورزی و روستاهای خود را از دست خواهیم داد.

بحران جدی است. به هوش باشیم.





نوع مطلب : یادداشت ها و تحلیل های شخصی، 
برچسب ها : زمین خواری، تصرف، کشاورزی، منابع طبیعی، جنگل، ویلا، روستا،
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 8 فروردین 1395

نکته بسیار مهم در استقرار سیستم های آگروفارستری این است که این سیستم در جنگلهایی قابلیت اجرا دارند که دارای جنگل نشین بوده ومعیشت آنها به نوعی وابسته به جنگل باشد و از آنجاییکه بواسطه اتکاء بیش از حد انسان به جنگل،ادامه حیات طبیعی جنگل به خطر افتاده است لذا باید سعی نمود که با مدیریت دومنظوره، جوامع انسانی و طبیعی(پوشش جنگلی) را حفظ و اداره نمود.

البته برای حفظ و بقاء جنگل،راه حل ایده آل، حذف انسان و معیشت سنتی او از جنگل است یعنی همان مدینه فاضله ای که طرح ساماندهی در جنگلهای شمال از بدو اجرا(اواخر دهه60) تا حال حاضر دنبال نموده و در مناطقی از جنگلها به موفقیت های نسبی نیز دست یافته است. اما دست یافتن به چنین ایده آلی نیازمند اعتبارات زیاد و حرکت جبری و نگاه مطلق به خروج دام و دامدار از جنگل دارد.

علاوه بر این می بایست خدمات و پشتیبانی های لازم در امور اسکان،تولید و اشتغال،آموزش وکلیه امور زیربنایی در خصوص افراد ساماندهی شده توسط دستگاه های ذی مسئول برنامه ریزی و پیگیری گردد.درهر صورت باید دقت نمود که این نوع کوچ دایمی با کوچ اجباری اقوام و گروه های اجتماعی که در ادوار گذشته مانند کوچ اکراد به رودبار و سایر مناطق گیلان که در زمان نادر شاه افشار یا قبل از آن اتفاق اقتاده است تفاوت معنی دار دارد. همانطور که در طرح ساماندهی آمده است خرید حق و حقوق بصورت ارتفاقی بوده و اجباری برای خروج دامدار از جنگل نیست اما بخاطر استقبال داوطلبانه از طرح مذکور و اجرای برنامه های احیائی و حفاظتی در قسمتهای ساماندهی شده، سامانه های عرفی دامداری محدودتر شده و خانوارهای پراکنده باقیمانده مجبور به خروج از جنگل خواهند شد(اجبار داوطلبانه). صحبت از طرح ساماندهی در این مجال نمی گنجد و نیازمند بحث بیشتر است.

بنابراین می توان گفت که استقرار سیستم های آگروفارستری، رویکردی از اجرای طرح ساماندهی است. با تجربه ای که تا حال از عملکرد طرح ساماندهی در جنگلهای شمال آموختیم وضعیت مطلوب آن است که خروج دام و دامدار در مورد تک خانوارهای پراکنده(در صورتیکه با پاکسازی کامل جنگل در محل اجرا همراه باشد ) ادامه داشته باشد ولی در مورد آبادیها و روستاهای متوسط و بزرگتر بویژه روستاهای بیش از 15تا20 خانوار(در صورتیکه دارای بعد خانوار بالا باشند) باید از طریق تلفیقی از سیستم های آگروفارستری اقدام به مدیریت انسان و جنگل نمود.

اما نکته مهم در اجرای سیستم های آگروفارستری در آبادیها و روستاهای محاط در جنگل یا همجوار جنگل این است که هموار باید سعی نمود تا تمرکز دامداری وکشاورزی در مستثنیات و حرایم آن صورت گیرد بخصوص در مورد زراعت و باغداری اصل بر این باشد که حتی الامکان باغ را به جنگل نبریم .

 در سیستم جنگل-کشاورزی، با دو نوع بهره برداری مواجه هستیم:

1-    بهره برداری از محصولات کشاورزی(دامداری اقتصادی،کاشت گیاهان داروئی، پرورش در ختان مثمر و غیر مثمر،تولید علوفه،تولید  سبزی جات و صیفی جات و..)

2-    بهره برداری اصولی از جنگل با مشارکت ساکنین همان جنگل و یا الویت دادن به سرمایه گذاری آبخیز نشینان یا سرمایه گذاران واجد شرایط

هدف اصلی سیستم آگروفارستری با یک یا دو بهره برداری فوق الذکر، احیاء و حفاظت جنگل در کنار توسعه پایدار جامعه انسانی همجوار آن است.





نوع مطلب : یادداشت ها و تحلیل های شخصی، 
برچسب ها : جنگل، رضاخان، مشارکت، جنگلداری، دامداری، کشاورزی، کوچ،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 20 فروردین 1394





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی