جنگل،زیباترین جلوه طبیعت (حفظ و نگهداری آن وظیفه همگانی است)
بیا تا گل برافشانیم و........ فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :علی امیدی
مطالب اخیر
نویسندگان
در شهرستان رودبار، کوه آسمانسرا از هرزویل منجیل تا خرمکوه و داماش امتداد دارد که نیمرخ شمالی و جنوبی البرز را در دوطرف این سلسله جبال، می توان بخوبی مشاهده نمود.
در نیمرخ شمالی، راش بعنوان اصلی ترین گونه درختی استقرار دارد و در نیمرخ جنوبی در همان دامنه ارتفاعی،درختان گونه ارس پلی کارپوس مستقر هستند
رویشگاه ارس عمارلو، شانس آن را دارند که از بقایای رطوبت اقلیم هیرکانی بهره ببرند. بهمین خاطر دارای تراکم بیشتر نسبت به سایر ارس زارهای ایران هستند. البته این خصیصه برای تمامی ارس زارهای همجوار منطقه رویشی هیرکانی وجود دارد.
ارس ها بصورت خالص یا با کونه های بنه، کیکم، ارمک، بادام کوهی، تنگرس، گون ها و عناصر گیاهی مراتع مشجر را بوجود آورده اند.
مشکل اصلی این است که جامعه ارسستان نیمرخ جنوبی البرز در عمارلو از قدیم، بعنوان مرتع مشجر در دل مراتع کرماک ، شاندان، بیورزین،سنکرود، جیرنده، پارودبار، پاکده، جیرنده، آینه ده، ناوه، نواخان، انبوه، نوده قرار دارند. 
بخشی از جنگل ارس بعنوان ذخیره گاه ارس نامگذاری شده است.
نیاز است تا در تمامی طرح های مرتعداری، برای رویشگاه های ارس، برنامه های جنگلداری و جنگلشناسی برنامه ریزی گردد.
بهنرین و سازگارترین برنامه احیاء و بازسازی ارس زارها، ایجاد مناطق قرق 5 هکتاری تا 10 هکتاری با حصارگشی و با نهالکاری ارس یا بدون نهالکاری است.




نوع مطلب : یادداشت ها و تحلیل های شخصی، 
برچسب ها : ارس، عمارلو، راش، نیمرخ جنوبی البرز، نیمرخ شمالی البرز، آسمان سرا، رودبار،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 19 تیر 1399

منطقه اول:

پوشش جنگلی ارتفاعات شمال ایران(نیمرخ شمالی البرز) از ارتفاع 1800 الی 2000 متر ،تیپ خالص جنگلی راش را تشکیل می دهد. از این ارتفاع به بعد، در بعضی مناطق که دارای میکرو کلیمای تشکیل جنگل هستند (مانند ارتفاعات درفک و کوه پس دیلمان) جامعه اوری لور استقرار دارد و حتی با درختان راش مختلط گردیده است.

منطقه دوم:

 عموما بعد از درختان متراکم راش، منطقه بین جنگل و مرتع یا اکوتون تشکیل می گردد که در آن راش ها بصورت درختان کوته قد و چندشاخه و درختچه ای و بوته ای استقرار دارند.در اکوتون عناصر دیگر گیاهی نظیر ارس، زرشک،نسترن(رز وحشی)،آلوچه وحشی،زالزالک،کیکم،گلابی وحشی ، درختان و درختچه های ارس، بوته های گون بهمراه گونه های دیگر دیده می شوند.اکوتون معمولا تا ارتفاع2500 الی 2800متر از سطح دریا دیده می شود و جالب اینجاست که این نوار دارای پوشش گیاهی عناصر فوق (منهای راش ) در نیمرخ جنوبی البرز نیز امتداد دارد.در حالت طبیعی این نوع بیشه زارها آشیان اکولوژیک مرال،خرس و پلنگ و.. را تشکیل می دهد. ولی متاسفانه بدلیل چشم اندازهای بسیار زیبا از گذشته مورد تهاجم انسانها قرار گرفته اند.  البته مطالعات روی پوشش گیاهی بالادست البرز بسیار اندک بوده ولی آنچه از مشاهدات پیداست ،اکثر پوشش گیاهی مذکور در نوار اکوتون از بین رفته و امروزه نوار اکوتون در ارتفاعات فوقانی البرز بصورت ممتد نیست بلکه رگه هایی از آن در بعضی از مناطق صعب العبور و دور از دسترس دیده می شود.

منطقه سوم:

بعد از نوار اکوتون، زون مرتع شروع می شود (یعنی از ارتفاع 2500 تا3000 متر)، با اینکه اکثر پوشش گیاهی مراتع مربوط به گیاهان علفی است ولی هنوز می بایست بوته های گون و سایر عناصر بوته ای و حتی درختچه ای نیز در آن استقرار داشته باشند. اما متاسفانه دامداران با حذف این عناصر گیاهی با هدف افزایش سطح علف چر دام، ضربه بزرگی به طبیعت خدادادی وارد نموده اند.  

علاوه بر پوشش گیاهی طبیعی جنگلها و مراتع که طی سالهای گذشته در نتیجه بهره برداریهای انسان و دام از بین رفته و به حداقل خود رسیده اند اتفاقات دیگر نیز باعث گردیده اند که به تشکیل کانون های سیل خیزی منجر شوند:

-         کشاورزی دیم گندم و جو و گیاهان علوفه ای

-         باغداری صیفی جات در حواشی وانه های دامداری

-         ساخت و سازهای زیاد توسط خوش نشینان که از دهه 70 به بعد بصورت قارچی بوجود آمده و گسترش پیدا کرده اند. متاسفانه احداث ساختمانه ها با کندن خاک و جابجایی آن همراه بوده و به فرسایش و تخریب خاک منجر می شود..

-         احداث جاده دسترسی به خانه های مرتعی که گاها بصورت پراکنده بوده و انشعابات زیاد جاده باعث نابودی خاک مناطق بالا دست شده است.

-         خدمات رسانی آب و برق و... به مناطق سیل خیز مرتعی و شبه مرتعی و جنگلی بالادست

-         اضافه نمودن سایر کاربریهای غیر طبیعی در دل طبیعت شکننده فوق الذکر.

در مقابل تغییراتی که در این مناطق حساس و شکننده(خصوصا از نظر خطر سیل خیزی) انجام شده است و تماما در جهت بهم زدن تعادل طبیعت خدادادی است، متاسفانه از امور بازدارنده حوادث غیر مترقبه مانند عملیات بیومکانیک و بیولوژیک آبخیزداری غافل مانده ایم. یا اگر هم انجام داده ایم در حد بسیار مختصر بوده است.

درنتیجه بارش های جوی، آب های سطحی به کمک پدیده های ناشی از تخریب طبیعت مانند فرسایش، خاک های سطحی را با خود به داخل دره ها جاری نموده و با سنگ و کلوخ و.. از دره های کوچکتر به دره های بزرگتر جاری شده و نهایتا به دره مسیل(یعنی رودخانه سیل خیز) می ریزند.

رودخانه مسیل، با جریان تند، موانع موجود در رودخانه از قبیل درختان ریشه کن شده،لاشه سنگهای بزرگ و کوچک، تنه و کنده و شاخ و برگ درختان و.... را باخود برداشته(در نتیجه به حجم آب نیز اضافه شده و به چند برابر ظرفیت حجم آب داغاب رودخانه می رسد)، بسرعت به مناطق پایین دست می ریزد. حال در نظر بگیریم که این مقدار زیاد جریان آب گل آلود و مسلح به سنگ و چوب و ...  چقدر می تواند وارد کننده ضربات هولناک به حاشیه رودخانه و دشت های اطراف آن باشد!.  





نوع مطلب : یادداشت ها و تحلیل های شخصی، 
برچسب ها : سیل، مسیل، البرز شمالی، البرز جنوبی، اکوتون، ارس، گون،
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 31 تیر 1394





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات